Bir adamın susarak ağladığı,
yağmurun bile teselli edemediği bir sevdanın hikâyesi…
Bu gece yine yağmur yağıyor sevdiğim,
Ben yine sokaklarda, yine sensizim.
Gökyüzü ağlıyor sanki benim yerime,
Her damlasında biraz daha seni özlüyorum.
Yağmur altında ıslandım sevdan ile,
Sırılsıklam oldum senin hayalinle.
Üşüyen bedenim değil, inan yüreğim,
Ben en çok senin yokluğunda üşüdüm.
Bir sokak lambasının altında durdum,
Gözlerimi kapatıp seni düşündüm.
Belki bir gün aynı yağmurun altında,
Yan yana yürürüz diye hayal kurdum.
Ama sen başka yollara yürümüşsün,
Ben hâlâ geçtiğimiz sokaklardayım.
Sen çoktan unutmuşsun belki beni,
Ben hâlâ son vedanın acısındayım.
Ne garip değil mi sevdiğim?
Yağmur yüzümden akıyor, gözyaşım belli olmuyor.
İnsan bazen öyle çok ağlıyor ki,
Artık gökyüzü bile onun yerine ağlıyor.
yağmurun bile teselli edemediği bir sevdanın hikâyesi…
Bu gece yine yağmur yağıyor sevdiğim,
Ben yine sokaklarda, yine sensizim.
Gökyüzü ağlıyor sanki benim yerime,
Her damlasında biraz daha seni özlüyorum.
Yağmur altında ıslandım sevdan ile,
Sırılsıklam oldum senin hayalinle.
Üşüyen bedenim değil, inan yüreğim,
Ben en çok senin yokluğunda üşüdüm.
Bir sokak lambasının altında durdum,
Gözlerimi kapatıp seni düşündüm.
Belki bir gün aynı yağmurun altında,
Yan yana yürürüz diye hayal kurdum.
Ama sen başka yollara yürümüşsün,
Ben hâlâ geçtiğimiz sokaklardayım.
Sen çoktan unutmuşsun belki beni,
Ben hâlâ son vedanın acısındayım.
Ne garip değil mi sevdiğim?
Yağmur yüzümden akıyor, gözyaşım belli olmuyor.
İnsan bazen öyle çok ağlıyor ki,
Artık gökyüzü bile onun yerine ağlıyor.